ركها وى « 1 » خاسته « 2 » بوذ « 3 » و تدبيرهاى خون‌انكيز از بيش كذشته بوذ « 3 » ، و بوذ كه وقت بهار بوذ و اندر فصل « 4 » كودكى « 5 » بوذ بيمار « 5 » و بطبع خونى بوذ « 6 » و بىهشانه بسيار كويد و باشد كى بخندد و سروذ كويذ و جشمهاء بيمار سرخ بوذ و بوذ كى از بينى خون جكد جند قطره جو « 7 » اين علامات ديدى درست شوذ « 8 » كى سرسام خونى است خاصه آنكاه كنبض عظيم بوذ علاج فصد كردن بوذ از رك قيفال يا از رك بيشانى يا جهد كردن تا از بينى « 9 » خون كشايذ بسيار و باز حقنه كردن و شكم آوردن و بر سر نهاذن روغن كل و سركا و كلاب و آن ضماد كى از آرد كشك و خطمى و اسبغول و سركا و روغن كل كرده باشند « 9 » و جنان بايذ كى بهر زمان « 10 » اين ضماد تازه كرده آيذ اكر تابستان بوذ سرد كرده نهى و كر « 11 » زمستان بوذ كرم كرده و دايم كشك‌آب بايذ داذن « 12 » و از وى « 12 » كدر نبايذ كردن بجيزى ديكر و ببايذ دانستن كه هر جند تب قوىتر « 13 » و بىهشانه كفتن « 13 » بيشتر علت صعب‌تر و اكر صندل و كافور و كلاب بر سر نهد وقت‌وقت و باز ديكربار بدان روغن كل و سركا و كلاب و آن ضماد باز كردذ به آيذ و اكر بدين كشك آب سكنكبين برافكند « 14 » كاه‌كاه و بدل « 14 » آب بدهند سخت خوب آيذ . و بوذ كى سبب اين آماس خونى بوذ ( f . 188 ) صفرائى انكاه « 15 » بوقت خواب هر شب « 15 » اسبغول بايذ دادن و شكر و بوقت سحركاه آلو فرغار كرده

--> ( 1 ) - ف : « وى » ندارد ( 2 ) - ب ه : برخاسته ( 3 - 3 ) - م : و تدبير جيزها خون‌انكيز بسيار كرده بود بيش از ان ( 4 ) - ب ه : سن ( 5 - 5 ) - ف : بيمار بوذ ( 6 ) - ف : « بوذ » ندارد ( 7 ) - ف : چن ( 8 ) - ف : درست كشت ( 9 - 9 ) - ف : خون آيذ بسيار و باز ضماد كند از ارد كشك و خطمى و اسپغول و سركه ( 10 ) - ف : زمانى ( 11 ) - ف : و اكر ( 12 - 12 ) - ف : و از كشكاب ( 13 - 13 ) - بوذ و بيهشانه . ( 14 - 14 ) - ف : و كاه‌كاه بدل ( 15 - 15 ) - ف : هر شبى بوقت خواب